Λήμνος (μέρος δεύτερο)

Πρωτεύουσα και κύριο λιμάνι της Λήμνου είναι η Μύρινα, που πήρε το όνομα της γυναίκας του πρώτου βασιλιά του νησιού, του Θόαντα. Ως το 1955 η Μύρινα ονομαζόταν Κάστρο, ονομασία που επικράτησε κατά την ύστερη βυζαντινή περίοδο και άτυπα ακόμα έτσι αποκαλείται από τους παλιότερους Λημνιούς.

Οι καθημερινές σκηνές στο λιμανάκι, τα παραδοσιακά πλακόστρωτα σοκάκια, τα ταβερνάκια και το φωτισμένο τα καλοκαιρινά βράδια κάστρο και το εκκλησάκι του Άη Νικόλα δημιουργούν την εικόνα ενός ξεχωριστού τόπου.

Το κάστρο είναι χτισμένο στη βραχώδη και απόκρημνη χερσόνησο στη Μύρινα, ανάμεσα στο Ρωμαϊκό και τον Τούρκικο Γιαλό, και επικοινωνεί με την ξηρά μόνο από τα ανατολικά. 

Αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα αξιοθέατα του νησιού. Τη δεκαετία του 1970 ο δήμος Ρόδου έκανε δωρεά στη Λήμνο τρία ελάφια, ένα θηλυκό και δύο αρσενικά. Αυτά πολλαπλασιάστηκαν και σήμερα 50-70 ελάφια ζουν και κυκλοφορούν ελεύθερα μέσα στο κάστρο.

Η λιμνοθάλασσα Αλυκή είναι μια αλμυρή λιμνοθάλασσα η οποία βρίσκεται στη ΒΑ χερσόνησο της Λήμνου, .υδροβιότοπος ιδιαίτερης σημασίας, διότι το χειμώνα συγκεντρώνει πλήθος μεταναστευτικών πουλιών(φοινικοπτερα,φλαμιγκο κ.α). Στη μεγαλύτερη διάρκεια του έτους καλύπτεται με θαλασσινό νερό.

Η Λήμνος έχει μεγάλη παράδοση σε τοπικά προϊόντα, όπως τα γαλακτοκομικά, κυρίως τυριά ("μελίχλωρο" ,"κασκαβάλι","καλαθάκι"), μέλι και σιτηρά (τα παξιμάδια,το σταρένιο αλεύρι καθώς και τα φλομάρια είναι ξακουστά) καθώς επίσης και μεγάλη ποικιλία κρασιών, λευκών και κόκκινων με ιδιαίτερη γεύση λόγω του ηφαιστειογενούς εδάφους της.